RAHMET

Yaz yağmurları yağdı
Sen başka bir dünyadaydın
Aklınca özgürlük
Havalardaydın
Hiç haberin olmadı

En yakıcı aylarda
En şiddetli
En yıkıcı depremler
Gönül köşküm yerle bir
Yoktu haberin

Yarın Eylül Bir
Barış günü dünyanın
Yazın sonu, güzün başı
Beklenmedik apansız
Bir fırtına kopabilir

Güz düştü Yaz bitmeden
Senin tüyün bile kıpırdamaz
Tek yaprak bile kalmadı zaten
O eski mevsimlerden
Sildin süpürdün ikinci baharı

Yokluğun varlığa
Varlığın yokluğa neden
Gönlün öyle istedi
Çekip gitttin
Bana zulüm, işkence, ölüm

Senin yazın ile başladı
Benim bitmeyen güzüm
Güz yağmurları da başlarsa
Bilki benden gelen hüzündür
Mavi gözlerinde gözüm

Sen ki kızısın, Çolaklı’dan
Dündar Atalay Ahmet’in,
Torunları Kahveci Mustafa’nın
Tevfik, Mutlu, Metin; ah Metin
Bol olsun rahmetin...

Şaban AKTAŞ
31 Ağustos 2026


ALLAH BİR DESEN İNANMAM!

Bende hep aynı sessizlik
Aynı yalnızlık ruhumda
Nasıl sendeki bensizlik
Umrumda desen inanmam!

Umrunda değilim sanmam
Yandım daha artık yanmam
İstediğin gibi yaşa
Artık seni hiç kıskanmam!

Kıskançlık sevgiden doğar
Nefret kaşık suda boğar
Gönül kapısından kovar
Artık seni hiç kıskanmam!

Sen suçunu biliyorsun
Kalbi dilip gidiyorsun(?)
Bir gidip bir geliyorsun
Artık sana hiç inanmam!

*

Seni seven insan benim
Kalpten gelen duygu benim
Kurana el basıp yemin
Etsen yine de inanmam!

Üç ay çekip gidiyorsun
Buna sevgi mi diyorsun
Sormadın hiç ne yiyorsun
Artık sana hiç inanmam!

Aşkımı hiç hak etmedin
Aç bıraktın tok etmedin
Dertlerimi yok etmedim
Artık seni hiç kıskanmam!

Aşk denilen yalan sensin
Koynumdaki yılan sensin
Beş vakiti kılan sensin
Namazına da inanmam

Allah bir desen inanmam!

Senin bütün derdin para
Kapanmaz kalpteki yara
Hangi hekim gelip sara
Sarayım desen inanmam

Kalbime çok ayıp ettin
Güvenimi kayıp ettin
Sen beni terk edip gittin
"Döndüm!" desen de inanmam!

Şaban AKTAŞ
ANTALYA - TR
1 Eylül 2026 05.24