Dermansız Yara
Bir ateş düştü yufka gönüle,
Aşk ile yananı tabip neylesin?
Feryadı figanı yükseldi göğe,
Dermansız yaraya tabip neylesin?

Yandı nefis ocağı, söndü hevesi,
Gönülden silindi dünyanın sesi,
Arş’a dayandı şu garibin nefesi,
Dermansız yaraya tabip neylesin?

Kapıya bakarım, gelen Hak mıdır?
İçimdeki sızı ezelî sır mıdır?
Bu kara yazının ardı nur mudur?
Dermansız yaraya tabip neylesin?

Toprak aldı senden fânî nefesi,
Ruhuna açıldı vuslat kafesi,
Dilde kaldı aşkın yarım hevesi,
Dermansız yaraya tabip neylesin?

Ey gönül, sanma ki ölüm son kapıdır,
Her ayrılık Hakk’a doğru bir adımdır,
Can dediğin beden, ruh ise emanetdir,
Dermansız yaraya tabip neylesin?

Düştü perde artık, göründü cemâl,
Yandı benlik ile söndü bütün hâl,
Aşka teslim olan bulur Hakk’ı derhâl,
Dermansız yaraya tabip neylesin?

Ben derdim, dermanım, yarim de Sensin,
Gönlümde gizlenen sırrım da Sensin,
Canımı alırken lütfunla alan Sensin,
Dermansız yaraya tabip neylesin?

Hakk’a yürüyen can, Hakk’a emanet,
Aşkla yanan gönül bulur nihayet.
Dert sandığım şeymiş meğer bir davet,
Dermansız yaraya tabip neylesin?
Yusuf şeker