Yetiş demiş yetiş, ya Hızır medet,
Bedeni kuş olup öze uçarken.
Mecliste katipler yazmış şahadet,
Menzil almış gökte, söze düçarken.

Gel zaman git zaman, zamanda bilge,
Hem öğrenci hem öğretmen şol dilde,
Kilitli kapılar açıp, gel gelde,
Mevlana toruna bezi biçerken.

Kırmızı kuşatıp salmış eline,
Göğün sırlı kâmili, al gülünde,
Deli değil veli Karaman ilde,
Gönüller sultanı azı seçerken.

Devası, tabibi gece gündüzde,
Şiirler okuyup mubarek özde,
Coşkun derya gibi çağlayıp sözde,
Kibarlar kibarı, közü geçerken.

Delâlet olmuş ilim sahipleri,
Kadın, erkek birdi, dost muhipleri,
Merhamet delisi, evlat sahibi,
Hasan Baran nesli, yazar naçarken.

Aykız der Muammer Baran cevherdir.
Hâk Muhammet Ali’ye hü gevherdir.
Mevlana’ya Şeb-i Arûs sevgidir.
Kalpler efendisi tozar göçerken.

Leyla Koçak Oruç
21 Temmuz 2026
Muhip: sevgi besleyen, dosta gönül veren.
Düçar: Olumsuz bir duruma yakalanmak.