Şaire, şiire, güne merhaba
Güzeldi eser, her zaman ki tat ve deminde
Biz de okuduk ve kutladık değerli şairi, yazdıran yüreğini ve kalemini
Nice güzel şiirlere, yelken açman dileklerimle
Şiirle kal,sevgiyle kal, hoşça kal

RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Şair: Hava ŞiirAna
Şiir: Arayıp Hâlimi Sorma
Değerlendirildiği Salon: Numarayı Silmiş Ama Ararsa Açıp Açmayacağını Hâlâ Bilemeyenler Salonu

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi salona bu defa elinde bir telefon faturasıyla girdi. Daha oturmadan şiirden bir off, arkasından bir ahh, sonra bir off daha geldi. Kafası patlak, fikri şaplak sakinlerden biri telaşlandı: Efendim, ambulans çağıralım mı? Kalburabastî Efendi nabzını yokladı: Hastalık değil evladım, şiir! Hava Hanım dört kıtaya öyle bir off-ahh döşemiş ki şiiri okumuyoruz, yokuş yukarı buzdolabı taşıyoruz! Üstelik başlık kesin emir veriyor: Arayıp hâlimi sorma. Efendi telefonu masaya bıraktı: RUSAMER Santrali dikkat! Şairin eski sevgilisi ararsa bağlamayın. Sakinimiz sordu: Ya çok pişmansa? Efendi kaşını kaldırdı: İşte siz böyle böyle dört kıtalık şiiri kırk kıtalık destana çeviriyorsunuz!

Ozan Çiçeklioğlu Köşesi’nden Hacı Veli ilk kıtadaki Yapılan hata asla af olmuyor dizesini görünce RUSAMER Adliyesini açtı. Sanık? Sevgili. Suç? Hata yapmak. Delil? Yanan yürek, kavrulan gönül, dağlanan ciğer. Hâkim dosyaya baktı: Savunması? Yok. Hacı Veli karar verdi: Sanık gıyabında gönülden müebbet uzaklaştırılmıştır! Kalburabastî Efendi hemen müdahale etti: Bir dakika! Türk hukukunda böyle ceza yok. Hacı Veli şiiri gösterdi: Efendim, Hava Hanım'ın hukukunda var!

Mevlâna İdris Zengin Köşesi’nden kafası patlak, fikri şaplak sakinimiz ikinci kıtada günlerin hızla geçtiğini görünce trafik radarını çıkardı. Günler kaç kilometreyle geçiyor? Kalburabastî şaşırdı: Günlere radar tutulur mu? Sakin devam etti: Acı tatlı ne kaldıysa peşinden geliyormuş, yakasına da yapışmış. Efendi başını salladı: Geçmiş dediğin bazen böyledir; kendisi geçer ama bagajını bırakır. Sakinimiz hemen sordu: Bagaj emanete alınabilir mi? Efendi cevapladı: Alınsaydı psikologların yarısı işsiz kalırdı!

Ozan Duranoğlu Köşesi’nden biri üçüncü kıtayı okuyunca meseleyi çözdüğünü sandı: Kurbanın olayım yar beni yakma diyor; demek ki hâlâ seviyor! Sonra iki dize aşağı indi: Sakın bir daha arayıp da sorma. Adam şaşırdı: Efendim, şimdi bu yar arasın mı, aramasın mı? Kalburabastî Efendi şiiri eline aldı: Aramasın! Peki Kurbanın olayım niye diyor? Efendi düşündü: İşte gönül yönetmeliğinin en zor maddesi. Kalp içeriden Gel diyor, gurur kapıya ARIZALIDIR tabelası asıyor! RUSAMER Haberleşme Kurulu karar verdi: Arama yasak; özleme serbest!

Âşık Kul Halil Köşesi’nden Hürü Nine son kıtaya geldiğinde meseleyi başka yerden yakaladı: Geçmişimden alacağım var benim. Hemen hesap makinesini çıkardı. Borçlu kim? Geçmiş. Alacaklı? ŞiirAna. Vade? Çoktan geçmiş. Teminat? Yok. Hürü Nine kızdı: İcraya verelim! Kalburabastî Efendi başını salladı: Nine, geçmişe haciz gönderemeyiz. Hürü Nine daha da kızdı: O zaman niye borç yapmış? Efendi cevapladı: Geçmiş böyledir Nine; borcunu geleceğe bırakır, adresini de değiştirmez. Hürü Nine kararını verdi: O zaman bu dosya kapanmaz!

KALBURABASTÎ EFENDİ’NİN DEĞERLENDİRMESİ

Hava ŞiirAna'nın şiirinde temel duygu kırgınlığın geri dönüşü reddetmesi. İlk iki kıta yaranın nasıl oluştuğunu ve geçmişin insanın yakasını nasıl bırakmadığını anlatıyor; üçüncü kıta ise şiirin asıl hükmünü veriyor: Sevgi bütünüyle bitmemiş olsa bile güven kırılmış ve kapı kapanmış.

Şiirin en dikkat çekici dizesi bence Geçmişimden alacağım var benim. Çünkü bütün şiiri tek cümlede topluyor. Geçmiş yalnız hatırlanan bir zaman değil; şairin hesabını henüz kapatamadığı bir borçluya dönüşüyor. Bu güçlü bir şiir fikri. Metindeki off ve ahh nidaları halk söyleyişindeki yanık havayı destekliyor; ancak biraz azaltılırsa kalanların etkisi daha kuvvetli olabilir. Ayrıca birkaç dizedeki ölçü ve söyleyiş pürüzleri işlenirse şiirin akıcılığı belirgin biçimde güçlenir.

RUSAMER İcra Müdürlüğü nihai kararı açıkladı:

Hata yapılmış.
Af çıkmamış.
Yürek yakılmış.
Ciğer dağlanmış.
Günler kaçmış.
Geçmiş yakaya yapışmış.
Sevgili pişmanlığa mahkûm edilmiş.
Telefon numarası karantinaya alınmış.

Fakat bir dosya kapanmamış:

Geçmişten alacak!

Kafası patlak, fikri şaplak sakinimiz sordu:

Efendim, geçmiş borcunu öder mi?

Kalburabastî Efendi dosyanın üzerine son mührü bastı:

Ödemez evladım. Geçmiş çok eski borçludur.
Parası çıkışmazsa tecrübe verir.

Sakinimiz son bir şey sordu:

Peki yar ararsa?

Efendi telefonu cebine koydu:

Başlığı okumadın mı kardeşim?
ARAYIP HÂLİMİ SORMA!

Ama sakın telefonu da kapatmayın...
Şair milleti belli olmaz; yarın bunun devamına Aramadın Hâlimi Sormadın diye şiir yazar!

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal