De Hızır
Ey Hızır, dur bir dinle beni,
Kerbelâ’ya döndü gönlüm.
Sevgisizlikten biçare kaldı yüreğim,
Gönül yıkmak var mıdır can elinden?
De Hızır, de sen bana, de…
Pirim, şahım, yâr evine haber versinler.
Dertli kulunu kula muhtaç eyleme,
Yâr yolunda cem eyledi gönlüm.
Haber verin On İki İmam’a,
Kerbelâ’nın toprağından serpin üzerime.
Söyleyin bulutlara,
Yağmur yağdırmasın üzerime.
Kerbelâ’da su su diye inlerken canlar,
Aşkın mihrabına vardı gönlüm.
Gözyaşım düşsün bedenime,
Bir damlası da yâr diye aksın içime…
Aşk ehli değilim belki, erenler,
Ama yâr yolunda semaha durdum.
Bir elim böğrümde, bir elim yüreğimde,
Adını andıkça kendimden geçtim.
De Hızır, de sen bana, de…
Yâr yoluna baş koymadan,
Bir gün düşerse bu can,
Yarenler semaha dursun etrafımda.
Bir nefes olsunlar ardımdan,
Açsınlar ellerini semaya.
Ey Hızır, duy sesimi,
Bu gönül yâr diye yanıyor.
Kerbelâ’nın hüznüyle susuyor dilim,
Ama hâlâ sevdayı söylüyor yüreğim.
Cem ehli değilim belki,
Ama ceme durdu yüreğim.
Bir nefes, bir niyaz, bir sevda kaldı dilimde;
Yâr yolunda teslim ettim kendimi.
Eyyüp Balta