1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
84
Okunma
Bazen yaşarken de ölür insan,
Ruh gibi dolaşır, zamanla kaybolur,
Varlığı silinir, hiç olur.
Bazen bir söz kurşun gibi,
Vurup parçalar insanın kalbini.
Kimse bilmez içindeki derdini.
Her insan günahsız doğar,
Neden büyüdükçe günaha batar?
Yakınların yabancılaşır,
Birer birer uzaklaşır.
Anlamadan kınarlar seni,
Görmezler dökülen yaşlarını.
Yüreğimin en derininde yankılanır
Dünyanın ıssızlığı.
Allah kimseye vermesin
Böyle bir yalnızlığı…
© Fatime.Qurbanova -2026
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz