Demedim mi ben sana birgün ölürsün diye;
Muttasıl ölmem derdin benim ömrüm uzundur...
Çanlar gibi şıngırdardın bugün suskunsun niye ;
Varlığın kuru ekmek sofrandaki tuzundur...

Hani rüşvet olduğun beyler paşalar nerde
Har vurup harman diye tozla savrulmadın mı?...
Neden derman olamıyor sende bu garip derde?...
Uğrunda har altında ter döküp kavrulmadnmı?...

Patronunun ceplerinde kurulurken kasım kasım;
Ölmem derdin tükenmem benim adımdır para ...
Zannederdin şerbet sunar benim çanağım tasım...
Ne beher kaldı , ne şerbet , Oldun derin bir yara...

Gönüle dost olsa da şifa sunsa da varlığın;
Muhasebe ceplerin kıymetini bilecektir...
Mutlak nefes olacaktır doğacak çok darlığın;
O cepteki varlığın çok dertleri silecektir.

;;;;;;;;;;;Mustafa Akın;;;;;;;;;]