Değerli şairemiz, şiirinizdeki derin sitem, kırgınlık ama aynı zamanda içsel zarafet çok güçlü hissettiriyor.
Yorgunluğunuz hayatın kendisine ya da kendi içinizdeki ışığa değil; o ışığı söndürmeye çalışan hırslara, adaletsizliğe ve vicdansızlığa karşı. İçinizde hâlâ çakıl taşı sevinçleri ve şelaleler taşırken, dışarıdaki bencil dünyanın bu yükü üzerinize yıkması son derece anlaşılır bir isyan.
Bir yanda şefkat, sevinçler, yaraları iyileştirme çabası ve sırtınızdaki hançerlere bile gösterdiğiniz saygı; diğer yanda anlamsız öfke, kin ve görmezden gelinen hayatlar.
Cebinizdeki üç kuruşa, umudunuza, huzurunuza göz diken; küçük hesaplar ve koltuk sevdası uğruna sözlerini unutan düzene haklı bir itiraz.
İstenen şey lüks değil; yalnızca biraz refah, güven ve adalet. Buna rağmen yaşanan yorulma, kişinin kendi yetersizliğinden değil, maruz kaldığı adaletsizlikten kaynaklanıyor.
Şiir çok güzel ve anlattığı anlamı iyi kavramak gerekirse hepimiz bu dünyada yaşıyoruz ve bu gibi olaylara maruz kalıyoruz diye düşünüyorum.
Ve şairemizi tebrik ediyorum ve kutluyorum. Selam ve saygılarımla esen kalın.

"Sırtımdaki hançerlere bile saygılıyken" dizesi, şiirin o kırgın ama asil duruşunu çok net özetliyor. İçinizdeki şelaleler gökkuşağını boyarken hayatın ve insanların getirdiği o haksız yorgunluğu, "cebimdeki üç kuruşu çalmaya, umutlarımı kırmaya ne hakkınız var" diyerek sitem dolu ama çok haklı bir dille aktarmışsınız. Adalet, refah ve güven arayışını bu kadar samimi ve içten dizelerle savunmanız şiire toplumsal bir derinlik de katmış. Kaleminize ve yüreğinize sağlık.

Şiirlerinde kendimi buluyorum kaleminize sağlık yüreğiniz dert görmesin