Sevdanın ağırlığını, çaresizliğini ve insanın kendi kalbine geçiremediği o derin söz geçmezliği şiirinizde çok yalın ve içten hissettirmişsiniz.

"Gönül" ile kurulan o sitemli diyalog, karşılıksız ya da kavuşması imkânsız bir aşkın yükünü taşıyan herkesin tanıdığı o tanıdık sızıyı çok güzel özetliyor.

Her kıtanın sonunda tekrar eden "Sana sözüm kar etmez ah gönül" ve "Sana sözüm geçmez ah gönül" nakarat benzeri yapısı, aklın çaresizliğini ve duyguların dizginlenemeyişini vurgulamada çok etkili.

​Geleneksel Dokunuş: Şiirin genel dili ve duygu tonu, Türk halk şiiri ile arabesk/tasavvufi duyarlıklar arasındaki o ince çizgide duruyor.

Özellikle vuslat, mahşer ve toprak imgelemleri vedayı kabulleniş biçimini güçlendiriyor.
​
"Yüreğini vursan taş duvarlara / Yine düşersin aşkın yollarına" dizeleri, kabullenmişliğin içindeki o kaçınılmaz döngüyü ve vazgeçemeyişi çok net resmediyor.

​İçinizdeki bu içten sitemi dizeye dökme kabiliyetiniz oldukça güçlü.

Yüreğine emeğine sağlık üstadem