​
​(Giriş)
Sessizlikte yankılanan bir şehir,
Cebimde biriken bitmemiş cümleler...
Herkes bir yere yetişiyor,
Benimse vaktim en çok kendime geçiyor.
​(Nakarat)
Bırak kalsın dününde,
Zaten her şey vaktinde solar.
Gölge peşinden gelir ama
Işık sadece dik durursan parlar.
​(Verse 2)
Cam kenarında biriken tozlar gibi,
Hatıralar da silinmeyi bekler.
Yol uzun, ayaklar yorgun olsa da,
Kendi şarkısını fısıldar rüzgarı bekleyenler
​(Bridge / Ara Nakarat)
​Gidenlerin izi kalır da,
Kalanların sızısı kalmaz mı sanırsın?
Karanlık, sadece rengini seçemeyenlere mahsustur;
Sen kendi rengini, kendi sükununda bulursun.
​(Verse 3)
​Eski bir defterin köşesinde unutulmuş,
Gülüşler var, şimdi biraz rengi solmuş.
Kırık dökük her ne varsa heybemde,
Hepsi yolda birer öğretmenim olmuş.
​
​Yürüyorum, adımlarım artık daha hafif,
Yüküm sadece, kalbimdeki o gizli tarif.
Şehir sustu, gölge dindi,
Şimdi içimde, o bitmeyen şarkı dindi.
Sessizlikte yankılanan bir şehir,
Cebimde biriken bitmemiş cümleler...
Herkes bir yere yetişiyor,
Benimse vaktim en çok kendime geçiyor.
​(Nakarat)
Bırak kalsın dününde,
Zaten her şey vaktinde solar.
Gölge peşinden gelir ama
Işık sadece dik durursan parlar.
​(Verse 2)
Cam kenarında biriken tozlar gibi,
Hatıralar da silinmeyi bekler.
Yol uzun, ayaklar yorgun olsa da,
Kendi şarkısını fısıldar rüzgarı bekleyenler.
​(Ara Nakarat / Bridge)
Gidenlerin izi kalır da,
Kalanların sızısı kalmaz mı sanırsın?
Karanlık, sadece rengini seçemeyenlere mahsustur;
Sen kendi rengini, kendi sükununda bulursun.
​(Verse 3)
Eski bir defterin köşesinde unutulmuş,
Gülüşler var, şimdi biraz rengi solmuş.
Kırık dökük her ne varsa heybemde,
Hepsi yolda birer öğretmenim olmuş.
​
Yürüyorum, adımlarım artık daha hafif,
Yüküm sadece, kalbimdeki o gizli tarif.
Şehir sustu, gölge dindi,
Şimdi içimde, o bitmeyen şarkı dindi...