1
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
64
Okunma
Yine o gün, her gün gibi,
İlkbaharın çiğdeminin sevincinde
Yaprakları sindiriyordu;
Bilmeden, köküne yaşam adına ölümü
içiyordu yudum yudum.
Güneşin gümüş tepsisi
Elinde pırıl pırıl,
Ve kadehiyle damlatıyordu zehri;
Sevgilisine açar gibi,
Açıyordu tacını heyecanla.
Damarlarında dolaşan,
Yerin dibinde zifirinin kutlamasında,
Bilemiyordu farelerin
İçini kıyır kıyır kemirdiğini.
Istırap içindeydi Sardunya;
Deli gözleriyle gülüyordu,
Bilincini yok etmeden önce.
Hamiye GÜL
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz