Sen aşkın serin rüzgarsın yüzüme vuran,
Alnımdaki teri silen,
Ama içimi daha çok yakan.
Hayallerimi yıkan.

Bir avuç korsun,
Yüreğimi ateşinle tutuşturan,
Avuçlarıma bir türlü sığmayan,
Gözlerimden taşan.

Geceleri yıldızlara anlattım seni.
Gökler biliyor sevdamı.
Gündüzleri taş duvarlara fısıldadım adını.
Taş duvarlar biliyor sızımı.

Deniz biliyor, dalgaya yazdım.
Toprak bilıyor, toprağa gömdüm.
Rüzgar biliyor, kulağına üfledim.
Martılar biliyor, kanatlarına bıraktım.

Ama sen bilmiyorsun...
En yakınımda durup,
En uzağımda kaldığını bilmiyorsun.

Ben seni her mevsim sevdim.
Yağmurda ıslandım,
Karda üşüdüm,
Yazda yandım,
Sonbaharda yaprak gibi döküldüm.

Bir serin rüzgardın, serinlettin.
Bir avuç kordun, yaktın.
Ve ben ikisinin arasında,
Ne üşüyüp kurtuldum,
Ne yanıp kül oldum.

Sadece...
Sen bilmiyorsun.

Dinçer Dayı