​Köyümün çamurlu, taşlı yolunda,
Yokluğun yüküydü o kara lastik.
Çocukluk vaktimin garip çağında,
Ayağımda duran o kara lastik.

​Ne çorap seçerdi, ne çamur derdi,
Bütün yollarıma ömrünü verdi,
Anamın duasıyla yanıma erdi,
Bastığım her izde o kara lastik.

​Su alırdı içi, ayaz vururdu.
Yine de gururla ayağımda durur.
Gönlüm o günlerde huzur bulurdu.
Garip sevdamsın sen, kara lastik.

​Taşlara değdikçe altı aşınır,
Soğuk tırnaklardan cana taşınır,
Şimdi geçmiş günler tek tek anılır,
Çocukluk düşümdü o kara lastik.

​Şehirde süslü kundura giysem de,
Eski günleri özlemle ansam da,
Gönlüm o yoklukta, o hüzünlü damda,
Anamın emeği o kara lastik.

​Hayaloğlu unutmaz özünü asla,
Eski günleri anar derin bir yasla,
Geçti o yıllarım gitti elimden.
Yüreğe kazındı o kara lastik.

Recep Hayal
​Hayaloğlu