parkistanın ormanlık gölgesindeydi köyümüz
annemi babamı kardeşlerimi
salgında hastalık yüzünden kaybettim
tek başımaydım hayatta
o kadar çaresizdimki
kelime bulupta anlatamam
bir filin doğum yaptığına tanık oldum
yavru fil bir saat içinde ayağa kalkıp yürüdü
bir an göz göze geldik yavru fil ile
bir süre sonra yavru fil yanıma geldi
burnunu uzattı bana
kısa bir süre sonra arkadaş olduk
adını cabbar koydum
cabbar ile top oynar iken
yılan beni sokacakken
birden yılanı alıp yere vurdu
benim hayatımı kurtardı
yıllar su gibi gelip geçti
cabbar baba olmuştu artık
arasıra yan yana gelip
uzun zaman geçirdik cabbar ile
bir gün bir kavgaya karıştım
düşmanım beni silahla vuracakken
cabbar araya girip benim hayatımı kurtardı
cabbar ağır yaralandı
düşmanımı etkisin hale getirdim
cabbarın gözlerinden yaşlar geliyordu
burnu ile uzun uzun bana dokundu
sonra gözlerini yumdu cabbar
cabbar benim her şeyimdi dayanağımdı
cabbarı ömrümce unutmayacağım