0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
43
Okunma
Ezeldendi getirdiğim bu yük,
Bir teşhis koydu, kesti ömrü.
Nefesle sildi ismimi tümden,
Dünya dedikleri serapmış meğer.
Rahimde başladı ilk yorgunluk,
Ebe bilmez, içimde bir konuk.
Yazgı ezelden, çizgi apaçık,
Beden denen zindanmış meğer.
Koridor dar, şifa uzakta,
Ruh emreder, et itaat etmez.
Zamanın ibresi döndü çarkta,
İnsan böyle solar gider meğer.
Dinçer’im, cenazem gizli kalktı,
Gecenin ucunda durakladı.
Son kartımda şu kaldı:
Yaşadı, tükendi, düşmüş meğer.
Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
