Köroğlu gölgede yürür.

Kılıcı geceyi deler.

Her adımı taşların hafızasında yankılanır.

Rüzgârla konuşur dağlar,

Ve herkesin sakladığı düşlere dokunur.

Pir Sultan’ın türküsü

Sokaklarda asılı.

Eski taşlardan sızan sessiz haykırışlarla birleşir.

Kurşun unutur melodiyi,

Ve kalpler bir nefeste titreşir.

Her gözyaşı hatırlanan bir yaşam olur.

Bedreddin taş atar gökyüzüne.

Sözleri yıldızları deler.

Her isyan bir ateş gibi parlar.

Her düş kırıklığı bir ışık gibi süzülür.

Ve sessiz bir güç doğar insanın içinde.

Ve biz dinleriz…

Kahramanların fısıldadığı zamanları.

Gecenin karanlığına karşı yükselen sesleri.

Her nefesimiz bir direniş,

Her adımımız bir umut…

Biz ekeriz sevgiyi.

Her tohumda yaşam filizlenir.

Her el emeğiyle bir dünya yükselir.

Gözlerimizde ışık.

Yüreklerimizde yaşanmışlık.

Ve bir gün, ellerimiz birleştiğinde,

Sevgiyle büyür her şey…

Kendi hatalarımızdan,

Kendi düşlerimizden.