1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
58
Okunma
Gezdim şu dünyayı baştan nihayet,
Kanaat dediğin en büyük servet.
Ne taçta gözüm var, ne mülkte ziynet,
Hakk’ın rahmetine sığındım gönül.
Nice zengin gördüm, gözü aç gezer,
Fakir ise şükreder, rızkını süzer.
Nefsin arzusu insanı üzer,
Kâfi olana razı olasın gönül.
Sığındım âlemlerin Yüce Rabbin’e,
Namerdin kapısı değmesin elime.
Düşüp de,muhtaç olma namert de,
El açıp yalnızca ALLAH de gönül.
Hayaloğlu der ki; dünya bir fâni,
Rızkı veren Mevlâ, unutma bunu.
Gözün doysun yeter, bulursun yolu,
Açılan ellere derman ol gönül.
Recep Hayal
Hayaloğlu
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz