Gecenin bir yarısı sen düşersin aklıma,
Uçuşur hayaller, çıkarsın karşıma.
Akıllanmadım, ererken de kâmil yaşıma,
Gülüşlerini yazarım her gece mezar taşıma.

Ay doğdu, dolunaydır bu gece,
Daldığım hülyalar birer bilmece.
Adını haykırırım yıldızlara,
Sesim dağlarda yankılanır durur,
Ama sesimi kendim duyarım sadece.

Koşar dururum sevdamın peşinden,
Tüm sokaklar çıkmaza gider.
Kalakalırım, çıkamam işin içinden.
İki mezar taşında iki meçhul isim:
Biri kara sevdam, diğeri ben.

Keçe dînê, bêaqıl etme, eyleme;
Seni canımdan çok sevdiğimi bil,
Ama hiç kimseye sakın söyleme.
Yürek yakan şiirleri alma kaleme.

Hani derdin:
“Kuro, dino bêaqıl o.”
Aklım hep o kara gözlerinde kalırdı,
Bir de şiir gibi sözlerin
Her defasında aklımı alırdı.

Keçe dînê, te ez dîn kırım,
Ji bo evîna te ez dimirim.

Keçe dînê, içir bu meczup divaneye,
Gül dudaklarından bir şarab içir.
Öyle bir şarap olsun ki şarabı aşkın
Bin yıl hatırası kalsın ruhumda,
Yetmiş cihan olsun o hatıraya şaşkın.

Lavo dino, ez dixwazim bi yara te bim,
Hezar sal bi kevbanu û para te bim.
Ji eşqa û evîna te re qe ter ne bim,
Lê ez gulêkim bê bin û bê baharim,
Ji bo te ez ne ti varım,
Jı mabeda eşqa dila
Her tım mehkum û firarîm

Gülnar mersin
16 Ağustos