BEN YİNE YAZDIM

“Yazma” dediler, yazdım,
Sözümü göğe astım,
Kalemi aldım, sustum,
Ben yine yazdım, yazdım.

“Derdini içine göm,
Her sözü etme âlem,”
Dedim: “Dostumdur kalem,”
Ben yine yazdım, yazdım.

Gönlümde volkan vardı,
Külümde ateş kaldı,
Kalem imdada daldı,
Ben yine yazdım, yazdım.

“Ne kazandın?” diye sordular,
Önüme setler kurdular,
Yazma diye çok durdular,
Ben yine yazdım, yazdım.

Mısralar düştü dile,
Sevdalar kondu tele,
Söz verdim gönül ile,
Ben yine yazdım, yazdım.

Dağlara selam saldım,
Yellere haber saldım,
Yozgat’ta iz bıraktım,
Ben yine yazdım, yazdım.

Tarih bana yol oldu,
Ecdat bana kol oldu,
Kalem elimde yoldu
Ben yine yazdım, yazdım.

Varsın gülsünler bana,
Yeter desinler bana
Söz emanettir bana,
Ben yine yazdım, yazdım.

Kalem susarsa gönül,
Dilsiz kalır nice gül,
Söz ölmesin diye bil,
Ben yine yazdım, yazdım.

Şerife der: Yol benim,
Bu sevdayla sol benim,
Sözüm benim, dil benim,
Ben yine yazdım, yazdım.
Şerife Bozoğlan Eker
10-08-2026