Hep diyorum ki...
İnsan arası ilişkilerde
üslup ne kadar önemli.

Saygının destekçisi,
zehri bala,
balı zehre
dönüştürebiliyor bir anda.

Saygıyı elden bırakmadan,
Sözü incitmeden,
Ses tonunu yükseltmeden...
Kelimeleri seçerek konuşan insanlara hayranım.

Haddini bilene hayranım.
Hadsizlik karşısında
bozulmayana hayranım.

Çünkü anladım ki...
Olgunluk kimlikteki yaşın değil.
Kişinin
kendisini nasıl yetiştirdiğiyle alakalı.

İçindeki insan sevgisiyle ilgili.
Ya da...
insanlara duyduğu antipatiyle ilgili.

Yaşam...
rakam meselesi değil.
Yaşam...
doğumdan ölüme kadar
nasıl konuştuğun meselesi.

Bağırmadan da haklı olabilirsin.
Kırmadan da dik durabilirsin.
Sessizce de ağır basabilirsin.

Çünkü en büyük güç,
ağzından çıkanı kulağının duymasıdır.

En büyük zafer,
haksızken bile haklı gibi bağırmayanındır.

En büyük insanlık,
seni kırmaya geleni
üslubunla utandırmaktır.

Üslup...
İnsanın aynasıdır.
Ayna kirliyse,
yüzün ne kadar güzel olursa olsun
kıymeti yoktur.
Dinçer Dayı