bu şiir bir sarılış gibi başlıyor ve bir hesaplaşmayla bitiyor.

Biliyorum diye dört kere tekrarlıyorsun çünkü karşısında anlaşılmayan bir çocuk var
vakitsiz büyütülen çocuk dizesi her şeyi özetliyor yaşından önce büyümek zorunda kalan biri var karşında.

sert bakışların arkasındaki kırılganlık gürültünün ortasında susturulan çığlıklar çok net resmedilmiş.

annesiz yankı kimsesizlik yalnızlığa haykırış hepsi aynı çocuğun omzunda birikmiş
şimdiki sen değilsin diyorsun çünkü onu yutkunmaya susturulmaya mecbur etmişler
gel yasla başını boynuma demek şiirin en yumuşak yeri orada şefkat iplikleri devreye giriyor.

ellerim saçlarının arasında yavaşça yum gözlerini derken şiir sarmalıyor gerçekten
sonda kimsesiz değil o çocuk siz kirlettiniz onun düşlerini diyerek suçluyu işaret ediyorsun.

bu hem bir ağıt hem bir koruma kalkanı
acıyı bilen biri kalkıp diyor ki senin suçun değildi ben o deli çocuğu hâlâ seviyorum.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
👌👏☕🙏