Sanki her şey senin suçunmuş gibi,
her şey benim hatammış gibi,
davrandın ya bana...
Vallahi sana da helal olsun.

Bazen öyle an olur ki...
savunmazsın hakkını.
Bile isteye.

Çaresizlik değil bu.
Boşvermişlik de değil.
Hani basiretin bağlanır,
dilin lal olur,
kulağın sağır.

Kelime dağarcığında
söyleyecek bin lafın vardır.
Ama yutkunur, söyleyemezsin.
Kelimeleri yutarsın.
Olduğun yerde
boşluğa dalar,
boşluğa kayarsın.

"Peki" dersin.
"Öyle olsun" dersin.
İçine atarsın.

Çünkü daha önce denedim.
Bir işe yaramadı.

Evet.
İnsanlar haklı olmayı çok sever,
ama asıl mutlu olmak ister.
Ve günümüzde...
ne yazık ki hep mutsuz olana "haklısın" derler.

Her şeyi kabullensen bile,
bu sefer de suçlu sen olursun.
"Mücadele etmedin" diye.

Kabullenirsin.
Susarsın.
Yür gidersin.

Çünkü bazı insanlara suç,
elbise gibi yakışır.
Ve sana o elbiseyi
giyen değil,
giydirenler karar verir.

Ben artık giymiyorum o elbiseyi Dayı.
Üşüsem de giymiyorum.
Dinçer Dayı