DİL-İ ZÂR

Bahar mı gördü sanki filizlensin düşlerim?
Meşhurdur kabuslarla uykumu bölüşlerim.
İçimi bilmeyeni aldatır gülüşlerim.
Anlatsam birer birer yüreğimde neler var,
Müşkülpesent elinden olmuşum bir dil-i zâr.

Atî’yi göremeyip düne bakanlar gibi,
Bir çıkar yol arayıp yöne bakanlar gibi,
Bu boynum hep büküktür günebakanlar gibi.
Güneşe, suya hasret her çiçek mutlak solar,
Müşkülpesent elinden olmuşum bir dil-i zâr.

Bitmiyor çile seli, dolar dolar taşarım.
Bumerang gibi dertler girdabında yaşarım.
Nifak arenasında bulunmaz tek başarım.
Demek ki zalim dünya beni de böyle sınar,
Müşkülpesent elinden olmuşum bir dil-i zâr.

Vurulmuşum zincire, bağlanmış elim kolum.
Engellerle doludur, düzlüğe çıkmaz yolum.
Dost görünen yalancı kul dolu sağım, solum.
Kurtulamadım gitti, hepsi ömrüme zarar,
Müşkülpesent elinden olmuşum bir dil-i zâr.

Riyalar duvar olmuş vicdanların önüne.
Merhamet hükmedemez zalimlerin kinine.
Görsen, herkes inanır yüce hesap gününe.
Lakin yine de beşer sürekli kusur arar,
Müşkülpesent elinden olmuşum bir dil-i zâr.

Arsızlık ki elinde en büyük silahıdır.
Mânâya erememiş, maddeler ilâhıdır.
Azrail’e yâr olmak bu canın felâhıdır.
Bu nasıl caniliktir, ne utanır ne korkar,
Müşkülpesent elinden olmuşum bir dil-i zâr.

Yapılan her eylemin ağırdır eziyeti.
Riyakâr beşerlerin yok güzel meziyeti.
Bir ölüden beterdir Ergül’ün vaziyeti.
Ruhum delik deşiktir, fışkırıyor acılar,
Müşkülpesent elinden olmuşum bir dil-i zâr.

Ergül NALBANT — 15.03.2026 — 04:00

Müşkülpesent: Güç beğenen, kolay memnun olmayan ve her şeyde bir kusur bulan kimse.

Dil-i zâr: Ağlayan, inleyen gönül veya zavallı, dertli, yaralı yürek.