Şiirlerinizde; nefsin çeldiricileri, dünya malının geçiciliği ve insanın kendi içindeki hakikat arayışı ile körü körüne teslimiyete karşı bir başkaldırı öne çıkıyor. Belli ki hem toplumsal bozulmalar hem de bireysel nefis mücadeleleri zihninizi ve kalbinizi meşgul ediyor.

​Sözlerinizdeki temel temaları ve dikkat çeken zıtlıkları şu şekilde özetleyebiliriz:
​
Birinci ve üçüncü dörtlük birbiriyle güçlü bir öz eleştiri ve uyarı bağı kuruyor.
​Güzelliklerin ve dirliklerin insanı azdırmak için değil, bir imtihan vesilesi olarak verildiği vurgulanıyor.

​Üçüncü dörtlükte gelen "aldandım, kendimi kaptırdım" itirafı, insanın hakikat yolunda ilerlerken nefsin ve dünya malının çekim gücüne ne kadar kolay kapılabileceğini samimi bir dille aktarıyor.

​Kul İle Yaratan Arasındaki Özgürlük
İkinci dörtlük ise hem üslup hem de tema olarak ilk ve son dörtlükten daha sert bir toplumsal eleştiri taşıyor.

​Şekilciliğe, biat kültürüne ve insanların kendi zihinlerinde şekillendirdiği dar kalıplı tanrı anlayışına karşı açık bir duruş var.

​"Sizin Tanrınız size benim Tanrım banadır" dizesi, Kafirun Suresi'ndeki hikmete ("Sizin dininiz size, benim dinim banadır") benzer bir vurguyla, aracısız ve samimi bir inanç arayışını dile getiriyor.

​Dizelerinizdeki duygu geçişleri oldukça net; bir yanda toplumsal bağnazlığa duyulan öfke, diğer yanda insanın kendi iç dünyasında yaşadığı zayıflıkların samimi bir itirafı var.

​Sözlerinizi belirli bir ölçü veya uyak kalıbına göre yüreğine emeğine sağlık

Kaleminizi sizi kutluyorum
Gönül sesiniz hiç susmasın
Kaleminiz hüzünden kederden değil
İlhamdan umuttan ve güzellikten konuşsun
Nice güzel dizelere
Selam ve saygılarımla hocam