Göğü götürüyorum seni asla
Toprağı, ağaçları, kuşları
Sözsüz kalmam mümkün değil
Yanlız, şiiri almalı
Şehir kalsın tenha, sessiz
Yokluğum, gayrı bedensiz
Bir hançer vuruyorum
Ve ruhum kefensiz

Kafatası tarlaları tıkırtısında
Eski zaman cıvıltısı
Gündüz karaltısı kapalı, basık
Tutulmuşluk belirtisi bu
Sesler hayli boğuk
Bu bendeki, bi ceset aymazlığı

Vardığım her yerde,
Bir kelime, nerdeyse bir cümle karamsarlığı..!

Hançerli bir ölüm yaramadı
Bu toprak parçasına
Ya da toprağın ta kendisine
Çamura bulanmış içerisine
Bir metal parçası saplı
Yaramadı, kanamadı bile
Neyine gerekti ki can

Hıhh, neyine gerek
Tabi
Her gecesinde zehr’i tattığın, şehr’in sokaklarına
Neşe kusmalı..
Hatta
Her hecesinde kahr’ı dizdiğin, mısraların ardında
Pinhân olmalı..
Şimdi.. bir şehr’i terk mi? reva
bir şaire meşk mi? deva deyiverin

#etkileşimolsun