Hüzünler içinde kaldım, keder asla bitmedi,
Efkâr çöktü yüreğime, beni hiç terk etmedi.
Yarınlardan korkuyorum, bu günüm endişeli,
Arkadaştır dertler bana, başka yere gitmedi.

Dedilerki geri dönmez, sevda bağından giden,
Çok düşündüm bulamadım, ayrılığa bir neden.
Delice sevdim ben yari, vurdu beni kalbimden.
Ne yaptım ki ben feleğe, çektiklerim yetmedi.

Gelin bakın yüreğime, her yeri yara bere,
Iztırap hep benle oldu, birakmadı bir kere.
Artık takatım kalmadı, yıkıldım düştüm yere,
Mutluluğa çok yalvardım, hiç elimden tutmadı.

Birisini seve seve, muhtaç kaldım sevgiye,
Gözlerim yollarda kaldı, zalim gelmedi niye.
İlaca dost meyil verdim, faydası olsun diye,
Onlarca hapları yuttum, kör talihim yutmadı.

Dünyamı görmesin diye, gözlerimi bağladım
Kederli günler yüzünden, daima hep ağladım.
Döktüm göz yaşımı yere, yürekleri dağladım,
Yıllarca gözlerim dostlar, acısından yatmadı.

Şair Aydın Tazegül’üm, hüzünle yaşıyorum,
Kimse bilmez içerimde, ne sorun taşıyorum.
Bu nasıl bir hayat böyle, ben buna şaşıyorum,
Dostluk bağlarını kurdum, bülbül gelip ötmedi.

Şair Aydın Tazegül