Gönülden dökülen, halk şiiri geleneğinin ve koşma tarzının samimiyetini taşıyan çok akıcı ve duygulu bir şiir. Sevgilinin tasvirinden başlayıp aşığın kendi iç dünyasındaki yansımasına kadar harika bir duygu akışı yakalamışsınız.

​Şiirinizin öne çıkan güçlü yönleri ve üzerine düşünülebilecek ufak detaylar:
​Öne Çıkan Güçlü Yönler

​Ahenk ve Kafiye: "Gibiyim" redifleri kıta sonlarında güzel bir ritim oluşturmuş. Duygu geçişleri ve imgeler (denizler, bulutlar, alevdeki köz, demlenen demlik) oldukça doğal.

​Saçların kibrit gibi çakması, çölün aşkı güneş sanması gibi benzetişler oldukça özgün ve canlı.
​Küçük Bir Biçimsel/Ahenk Önerisi
​
İkinci kıtada geçen "Dizilmiş kaşları sıralı hibrit" dizesindeki "hibrit" kelimesi modern/teknik bir terim olduğu için şiirin genel klasik/halk edebiyatı havası ve "divit" gibi otantik kelimelerle biraz tezat oluşturuyor.

Buraya alternatif olarak ahengi aksatmayacak farklı bir kelime (örneğin "sıralı bir hit" veya divit/kibrit ile uyumlu başka bir bağlam) düşünülebilir.

​: İlk ve beşinci kıtanın son dizelerinde "gezer gibiyim" tekrar edilmiş. Son kıtada zaten "bozar gibiyim" ile farklı bir finale geçilmiş, ancak beşinci kıtanın sonunu "süzer gibiyim / yüzer gibiyim / dozar gibiyim" gibi alternatif bir fiille çeşitlendirebilirsiniz.

​Yüreğinize, kaleminize sağlık; duygusu yüksek, samimi ve keyifle okunan bir şiir olmuş.