YOLLARINI AYIRANLAR
Kaybolmuş ülkücü dava ruhları
Şuurları ölmüş ayrılmış yolları!..
Hainlere kucak açmış adi kolları
Nerede o mert ülkücü kardeşlerim!..

Bölücü başını öven, hain tüh kansızlara
Davasına hıyanet, eden o soysuzlara
Öcalan hainine övgü düzen lavuklara
Bunun sonu gelecek elbet bir gün..

Ülkücülük biterse Türk Dünyası biter
Türk Birliği Turan ülküsü düzeni yiter
Ey vatan hainlerine ümit, bağlayan itler
Gevezeliği bırakın siz susun artık yeter..

Davaya hasımlık var şerre yakınlık
Onları da esir almış, malum azınlık
Ahlak olmuş onlarda neme lazımlık
Yok mu bağrına taş, basanım benim!
..
Başbuğumun davası kimlere kalmış
Ülkücülüğün yerini, istismarlar almış
Makam çıkar menfaat zevke dalmışlar
Yozlaşmış bazıları hepten hain olmuşlar

Hani 9 ışık hani ülkücü düzen
Hiç iflah olur mu, davayı üzen
Neme lazımcılık var, bağrımı ezen
Kör olmuş gözleri hep beni üzen!

Hayırdan laf açarlar, şerre bulaşık
Bilerek yapar aha bu hain insanlar
Bir tas balı bile bozar kara sinekler
Davama sarıldım Başbuğuma aşık

Nerde Ülkücülük, nerede haysiyet
Bu nasıl durumdur, nasıl has niyet
Teröriste göz kırpan, öven şahsiyet
Başımıza geçerse, ne olur vaziyet?


Ülkücü kardeşim dikkat, kalen çökmeden
Hainler mezarlarımıza, beton dökmeden
Teröristler senin de, dişini sökmeden
Geçmişi unutmayalım akıllı olalım derim.

Kimi kendi aklınca durmaz savurur
Bu cahiller “Bize ne!”, diye avunur
Şükür Ülkücüler vatanını savunur
Gün gelince onlarında tüyü yolunur...