Torun sordu dedeye…
Sen mi kirlettin dünyayı?
Dede sözde masum, "hayır" der…
Ya kim kirletti biliyor musun?
Dede "hayır" der yine…
O zaman, sen bu dünyada yaşamıyor muydun?
Yaşıyordum ama bilmiyorum.
Desene dedem; sen yalnızca nefes alıyordun…
Dede sessiz, suskun…
Ee sen nereden biliyorsun?
Eski resimlere baktım, ne güzel akan nehirler gördüm…
Yemyeşil ormanlar gördüm…
Ha, birde kar diye bir şey varmış;
Kış olunca yağarmış…
Her yer beyaz olur, çocuklar kızak kayarmış…
Dede suskun, bir suçlu edasında…
Bir tek söz yok ağzında…
Biliyor ki; suçlu…
Torun ise haklı…
Ve dayanamıyor.
Haklısın torunum!
Biz kirlettik, senden önce…
Düşünmeden sizleri…
Bilmem af eder misiniz bizleri?
Düşünmedik bir gün sorulur hesabı…
Ama bu alemde, ama diğer alemde…
Bak; sen diğerine bırakmadın, girdin suale…
Kapanacak hata değil, bu özür ile…
Şimdi sana diyemem ki, dedeni sev, bu hali ile…

Hasan Gençay 25 12 2008