4
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
29
Okunma
Bir fincan çay soğuyor her akşam
Adını söylemeyen bir sessizlikle.
Eşyaların yerleri değişmedi mesela
Resmin konsolun üstünde hala…
Penceremde bekleyen rüzgâr
Senden haber getirmiyor artık.
Hasret, insanın içine usulca yağan
Görünmez bir yağmurmuş meğer.
Ben ıslanıyorum,
Kimse fark etmiyor.
Öyle işte...
Adını bile anmıyorum artık
Ama bütün sessizlikler seni biliyor.
Ve akşam oluyor kararıyor gece
Bir eksik sandalye çekiliyor kalbime.
Ne döneceğini ümit ediyorum
Ne de gittiğini kabullenebiliyorum.
Hasret, alışkanlık gibi yerleşiyor insana
Biraz eksik, biraz sensiz, bir ömür böyle.
Günler geçiyor yaşlanıyorum
Ben hala seni bekliyorum.
Öyle işte…
Emre Vehbi ALKAN
Şiirbaz
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz