Neden doğmuşum ben, yanlış zamana;
Arslan belli değil, it belli değil.
Dürüst oldum diye vurdular bana;
Arslan belli değil, it belli değil.

Sahtekarlar düştü benim payıma,
Kimse acımadı gözüm yaşıma.
Doğalı dert, elem hep yoldaş bana;
Arslan belli değil, it belli değil.

İnsan dediklerim hepsi yok oldu,
Dünya malı için kula kul oldu.
Şu koca kainat Allah’sız doldu;
Arslan belli değil, it belli değil.

Unutmadım Hakk’ı hiç bir nefeste,
Yaşıyorum Han denen bu kafeste.
Evlat ile vuruldum ben göğsümde;
Arslan belli değil, it belli değil.

Tükenmiş kullarda ar, nâmus, haya,
Bozulmuş insanlık, bozulmuş maya.
Evlat atasını atar ortaya;
Arslan belli değil, it belli değil.

Lanet olsun, lanet, hepsi melanet,
Herkes birbirine eder ihanet.
Yaratan! Kurbanım, kopsun kıyamet;
Arslan belli değil, it belli değil.

İnsan gibi sevdim, verdiler acı,
Arsızlar, hırsızlar olmuş baştacı.
Kazanan kim varsa iblis, yalancı;
Arslan belli değil, it belli değil.

Kedi, köpek kavga etti, barıştı,
Güçlü bitler mazlum kula sataştı.
Güçlüyü görünce soysuzlar kaçtı;
Arslan belli değil, it belli değil.

Dünya malı olsa gözü doymuyor,
Parsa’dan fakire lokma vermiyor.
Yalandan camii’de zikir ediyor;
Arslan belli değil, it belli değil.

Kul Yorgun’um, varsa sözüm de yalan,
Dolayın boynuma dost yağlı urgan.
Göçtü eski nesil yalan dünya’dan;
Üvey belli değil, öz belli değil.

Gazi Şahin
Kul Yorgun