2
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
71
Okunma
mevsimsiz evler döşedim
her biri sokağa emanet edilmiş çocuklardı
evim öyle aciz öyle açtı
onu doyurmak istedim doymadı
o soytarı kılığına girmiş bir maymundu
kafamda bir sirk edinmişti
tanıyordum, tanıyordum o maymunu işte
içinde filler koşturuyordu
ipin tepesinde bir panik vardı
cambaz o cambazı istedim
o olmayı diledim
paniğe bir isim verip karşıma oturtmayı
evcilik oynarken paniğimi annem yapmayı
yurdum annem yoktu
yoktan hiç var olmamıştı
ben yersiz yurtsuzların durağıydım
onların iste varoluşum da bir tek perde rolü vardı
dizlerimi kafama koyup
masallar anlattım
filler ,maymunlar ve de cambaz
uyuta uyuta büyüdüm kendimi
uyusun da büyüsün masalını kandırarak
bu masala kanarak
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz