Cemali mahlazıyla yazılan bu şiir, Anadolu âşık/abdal geleneğinin o içten, sade ama vurucu üslubunu hece ölçüsünün (8'li hece kalıbı) kıvraklığıyla çok güzel yansıtıyor.
Sevdiğinin sebepsiz soğukluğu ve mesafesi karşısında sitem eden âşığın çaresizliği, kelimelerin sadeliği içinde derin bir duygu yükü taşıyor. Özellikle "Neye kızmış ne olmuş / Özrü nedir? Ne bulmuş" mısralarındaki o karşılıksız kalmış merak ve samimiyet, dörteğin ritmiyle birleşince tam bir halk türküsü havası veriyor.
Son dörtlükteki tapşırma (mahlas) ve "Yoksa tutmaz dil, yama / Kem söz, sol yanı vurur / Onmaz can, kabre yürür" kapanışı ise sitemin ulaştığı son noktayı, yani hüzünlü ve ağır bedelini geleneğe yakışır bir ustalıkla bağlıyor.
Yüreğinize, kaleminize ve sazınızın/sözünüzün teline sağlık Sayın H.C.ÖRS (Cemali). Bu buram buram Anadolu kokan, sitemi de hüznü de kararınca işleyen güzel eserinizi tebrik ederim.