0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
252
Okunma
Hayat denen bu
koca uçsuz bucaksız okyanusta
küçük bir yelkenli gemiyim ben,
canım.
Küpeştemi döven hırçın, sevimsiz dalgalar...
Yelkenlerimi öfkeyle şişiren sahte rüzgârlar...
"Batıyorum" diye yardım istememe
aldırmayanlar.
Batıyorum sevdiğim...
Sevgi hasreti, özlem dolu yüklerimle.
Onlara yüklediğim değerlerimle.
Kurtulmanın tek yolu
kendimi eksiltmek mi bilmiyorum.
Zihnime yüklenen korkulardan,
algılardan,
o kutsal sandığım anlamlardan.
Dalgaların arasından
rotasız yüzen bir tabut gibi...
Batıyorum sevgilim,
nolur elimden tut.
Neyi atmalıyım önce bu azgın dalgalara?
Neden vazgeçmeliyim?
Yoksa...
Hiçbir şeyi atmayalım.
Gel,
batmayalım.
Birlikte yüzelim.
Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
