1
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
87
Okunma
Çocukken gülerdi yüzümüz,
Bilmezdik derdi, kederi.
Aynı oyunda koşar güler,
Paylaşırdık her sevinci.
Annemizin serdiği yer yatağı,
Hepimize yuva olurdu.
Bir tas çorba bölüşülür,
Sevgi soframızı doldururdu.
Kardeştik, gönüller birdi,
Sarılmalar yürekten olurdu.
Kimse kimsenin gözyaşına
Kıymaya asla razı olmazdı.
Yıllar geçti, büyüdük derken,
Değişti gönüllerin yönü.
Paylaşılamayan dünya malı,
Soldurdu sevginin gülünü.
Miras girdi aramıza,
Kardeş kardeşe küstük
Selamlar bile eksik kaldı,
Sessizliğe döndü Baba yuvamız
Oysa dünya gelip geçici,
Mal da mülk de kalmaz elde.
Asıl miras sevgiymiş meğer,
Kardeş kardeşe sarılırsa hayat güzel
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz