Annem kızım yok adını koyayım.
Olsaydı belki de benzerdi sana.
Sarılıp sarılıp sana doyayım.
Belki hasretim azalırdı sana.

Kızım yok ki, senden iz bulacağım.
Sen gideli sensiz kaldı kucağım.
Kalmadı bir izin, sığınacağım.
Yalnızlığım düştü mısrada sana.

Annem senin şefkatine muhtacım.
Sen gittin gideli dinmez ki acım.
Sen idin benim en iyi ilacım.
İşte bak yine hasret düştü sana.

Annem içimde hep yanar kıvılcım.
Sıkıntıdan beyazlar hepten saçım.
Dolduramaz yerini hiçbir bacım.
Bak sırlarımı yazıyorum sana.

Annem sen bir başka severdin beni.
Ayırmazdın da hiç kimseden beni.
Senin kadar kimse sevmiyor beni.
Baba da olsam, çok muhtacım sana.

Ah annem gün gün uzaklaşıyorsun.
Ben, sana yaklaştıkça kaçıyorsun.
Gelip baktığım hiçbir yerde yoksun.
Beklerim kavuşayım diye sana.

Annem küstün mü, bu Mecnun oğluna?
Neler kaybettim bu dünya uğruna?
Ömrü tüketip bitirdim boşuna.
Varayım Makam-ı Mahmûd da sana.

Murat Mutlu KAZANCI
24 Temmuz 2026
Cuma – Saat 19:10
Arnavutköy / İSTANBUL