Senin suçun yok,
Gitmeyi ben bilmedim,
Kalmayı sen öğrettin.
Sevilmeyi ben bilmedim,
Sevmeyi sen öğrettin.

Beklemeyi ben bilmedim,
Gelmeyi sen bildin.
Bilmediğimiz ne çok şey var,
Bir bilsen, bir anlasan.

Senin suçun yok,
Unutamayan bu kalbim,
Nazını çekiyor şimdi.
Dedim ya,
Senin suçun yok,
Hepsi senden vazgeçmeyen,
Bu gönlümün şımarıklığı.

Ben vedayı beceremedim,
Sen sarılmayı öğrettin.
Ben susmayı seçtim,
Sen konuşmayı öğrettin.
Ben yarım kaldım hep,
Sen tamamlamayı öğrettin.

Şimdi geceler uzun,
Yastık ıslak, dualar kısa.
Adını anmam kimseye,
İçimden geçer usulca.
Çünkü bazı sevdalar bağırılmaz,
Avuç içinde saklanır, misket gibi.

Senin suçun yok,
Giden ben oldum ama,
Götüremedim yüreğimi.
Kalan sen oldun ama,
Bırakamadın ellerimi.

Bilmediğimiz ne çok şey var,
Bir bilsen...
Mesela sevmeyi,
Mesela kalmayı,
Mesela gitmeden sevmeyi.
Dinçer Dayı