Sevmek bazen söylenmez,
Öyle ulu orta açık edilmez.
Anlayacağın
Bir çocuğun cebindeki,
Misket gibi saklanır,
Bir ihtiyarın cebindeki,
Anahtar gibi taşınır.
Ben seni öyle severim.
Gösterişsiz,
Sessiz ama eksilmeden.
Ve bir gün,
Hiç kimsenin,
Fark etmediği bir anda,
Gülümserken yakalarsan beni,
Bil ki içimden,
Kimseye çarpmadan,
Sen geçiyorsundur.

Adını anmam kalabalıklarda,
Fısıldam rüzgara bile.
Çünkü bazı sevdalar gürültü sevmez,
Avuç içinde büyür usulca.

Kimse bilmez cebimdeki ağırlığı,
O misketin parlaklığını.
Kimse görmez anahtarın izini,
Kalbimde açtığın kapıların.

Bağırmam, "seni seviyorum" diye,
Gözlerim söyler usul usul.
Sessizliğim en yüksek nidamdır,
Varlığınla dolar her soluk.

Ve bir gün yorulursan eğer,
Dünya üstüne çok gelirse,
Cebindeki miskete dokun,
Anahtarı çevir yüreğine.

Orada bulursun beni,
Gösterişsiz, sessiz ama tam.
Eksilmeden, bıkmadan,
Seni sevdiğim ilk günkü gibi.
Dinçer Dayı