Allahın günlerinin birinde bir karga aylakça uçarken alaca bir kuşa sevdalanmış.
Tüyleri renkli renki,nazlı nazlı öten bir alaca. Öttüğü dalda yanına varmış. "Ne de güzel sesin var". Kibirli bir halde "Elbette" demiş alaca. "Tüylerin sanki güneş,gökyüzü,yeryüzü hepsinden birer birer var". Aynı hal tavırla "Yaradan beni böyle yarattı." demiş alaca."Nasıl yani?Ben bu kadar çirkin sen bu kadar güzelken şimdi senle beni yaratan aynı mı?" "Olmaz,Olamaz!Muhakkak Tanrı 2 tane olmalı." demiş alaca.Derken alaca bir anda vurulmuş karga kaçıp gitmiş. İşte sen o alaca ben o kargayım sevgili:

Seni vuranın tek derdi alacalığındır,
Sesin güzel mi güzel hep daima ötersin.
Bizi vurmayan kurşun dâhi bizden iğrenir,
Öyle ki sana alaca bize karga densin.
Uç sevgili kaç sevgili vuracaklar seni.
Gör kurşunu bil sevgili;çirkine kim bakar?
Allah bir tane; bırak şu uslanmaz kibrini.
Derdi beden ademin; derde,yar olan bakar.