Bir akşam bir güzellik akıverdi gözümden
Dokundu yüreğime ve ben aşka yenildim
Aşktan başka bir mana çıkmaz benim sözümden
İnan o günden beri ben bu aşkla anıldım

Yalnız kaldığın zaman soğuk kış geceleri
Isın diye yazmıştım sımsıcak heceleri
Fotoğrafınla dolu dolap çekmeceleri
Bazen sırsıklam aşık, bazen deli denildim

İlk başta sevgi için bakarken gözlerimiz
Her gün birbirimize gülerdi yüzlerimiz
Ve aşka davet idi söylenen sözlerimiz
Ki o zaman sevmeye sevdalı bir gönüldüm

Ruhumdaki duygular bulmuş iken dengini
Sessizliğe saklanman bozdu işin rengini
Hala gönlümü yakar sensizliğin yangını
Hasret denen ateşin ortasına konuldum

Tüm şiirlerim senin sahiplen her birini
Ben hep onlara sildim yüreğimin terini
Sözün özü hiç kimse alamıyor yerini
Ben seni yârim sandım işte onda yanıldım.

Sen başka gökyüzünün bulutunda beyazdın
Ben başka bir mevsimin gecesine ayazdım
Ben seni sırf sevmedim, şiirlerimde yazdım
Coşari mahlasıyla kitaplara sunuldun

25.07.2026/Samsun

İbrahim COŞAR