​Hayaaaatttt...
Benden aldıkların daha önce canımı yakamamıştı,
Bu sefer çok derinden acıttın canımı.
Gidenin ardından kapanan kapı değilmiş,
Sessizce biten bir ömrün son durağıymış meğer.
​
​Ne gülüşün, ne geri dönüşün var bu son yolculuktan...
Kader utansın bize yazdığı sondan.
Umutlarım bir bir dökülüyor gönlümden,
Yaşarken içten içe ölüyorum ben.
​
​Hangi günahın bedeli düştü omuzlarıma böyle?
Alıştığım tanıdık gölge nerede?
Yüzümde bir tebessüm, içimde bin kıyamet,
Bir fırtına eser göğsümde.
​
​Ne yar, ne dost kaldı yaslanacak,
Ne de bir umut tutunacak...
Enkaz bıraktı, geçip giden yıllar geriye.
​
​Ne gülüşün, ne geri dönüşün var bu son yolculuktan...
Kader utansın bize yazdığı sondan.
Umutlarım bir bir dökülüyor gönlümden,
Yaşarken içten içe ölüyorum ben.
​
​Ne gülüşün, ne geri dönüşün var bu son yolculuktan...
Kader utansın bize yazdığı sondan.
Kader utansın...
Kader utansın...
​