Hepimiz en çok da insanlara güvenmek isteriz,
Öyle değil mi?

Acaba bu;
Korku, çekinme ve kuşku duymadan inanma, güvenme ve bağlanma duygusunu
Her insanla yaşayabilir miyiz?
Herkes gerçekten güvenilir midir?

Bir insanın güvenilir olup olmadığını nasıl anlarız?
Diğerlerinden nasıl ayırt ederiz?

Evet!

GÜVEN;
Dürüstlükle başlar,
Tutarlılıkla büyür,
Kişiye ve yaşam haklarına saygıyla kök salar.
Ve zaman içinde tekrar eden güvenilir davranışlarla olgunlaşır.

Aslında bir kişinin hayatınızda var olmasıyla değil;
Zaman içinde sergilediği davranışlarla inşa edilen bir süreçtir.

En önemlisi:
Söyledikleriyle yaptıkları birbiriyle uyumlu olmalıdır.
Ve birbirini tutmalıdır.
Ağzından "kardeşim" çıkanın, icraatı da kardeşlik olmalı.

Özellikle;
En küçük ayrıntılarda bile yalan söylememesi,
Güvenin temel taşlarından biridir.
"Bunda bir şey olmaz" dediği küçük yalan,
Yarın büyük bir ihanetin provasıdır.

Alçak gönüllü olup hatalarını açıkça kabul edebilmelidir.
"Yanıldım" diyebilen insan, yarın seni de yarı yolda bırakmaz.

Karakter sahibi ve sırdaş olmalı.
Paylaştığınız özel ve hassas bilgileri başkalarıyla paylaşmamalıdır.
Sana anlatılanı başkasına taşıyan,
Seni de bir gün başkasına taşır.

Unutmayalım ki güven bir gecede oluşmaz.
İnsan, özellikle yaşanılan krizlerde ve
Günlük hayatın sıradan anlarında sergilediği davranışlarla gerçek karakterini gösterir.

İşte, güven de tam olarak o zaman kendini belli eder.
Selde değil, kuraklıkta.
Kalabalıkta değil, tenha da.
İyiyken değil, zora düşünce.

Umarım güveni hak eden,
Sözleriyle davranışları bir olan insanlarla karşılaşırsınız.
Sırtınızı yasladığınızda yıkılmayacağınız,
Sırrınızı verdiğinizde ifşa etmeyecek insanlarla...

Mutlu olun, huzurlu kalın.
Çünkü güvenilen yürek, en huzurlu yurttur.
Dinçer Dayı