Hani seyredersin ya!
Uçuşurken kar tanelerini.
Eriyecek diye;
Dokunmaya, incitmeye kıyamazsın.

Ama düşer yine de yerlere,
Serilirde ayaklar altına
hasır hasır,
Basar geçersin üzerine velhasıl.

İşte... o sensin sevgili;

Hani yağmur yağar da çisi çisi,
Göz pınarlarına karışır,
düşer yerlere;
Hüzün olurda dolar hep,
Senle Gülen gözlerime.

Yaprakları düşer ya! dalından,
Çırılçıplak .
Soyunurda çınar yalnızlığa.
Yine boyun eğmez ki hiç,
İçindeki umutsuzluğa.

İşte o bendim sevgili.

Hani oturur da kayalara ,
Dalarsın ya! derinlerde.
Okşarsın o saçlarını
Ilık ılık eserken rüzgarlar
Yosun kokularını
Çekersinde yüreğine,
Göz kırpar hep sana,
yıldız yıldız yakamozlar.

İşte o sendin sevgili...

Hani vururda dalgalar sahillere,
Sürüklenir peşinden
Kum taneleri.
Savrulurda darmadağın
poyrazında,
Batırır;
Sana yüzdürdüğüm kağıttan gemileri.


Hem kar tanesi,
Hemde yağmur,
Çisi çisi...

Hem gönlümde gamsın,
Hem de!..
Kalbimin birtanesi.

İşte o,
Sendin sevgili...


Erdinç Sert