Tüm sözcükler tükendiğinde insan insanı anlamaya başlar. jerzy lec
Samim İĞDE
Samim İĞDE

Yaşayan Ölüler Mezarlığı

Yorum

Yaşayan Ölüler Mezarlığı

( 3 kişi )

2

Yorum

9

Beğeni

5,0

Puan

155

Okunma

Yaşayan Ölüler Mezarlığı



Özlemeyi unutmuş, unutmayı tercih etmiş yığınların sebep olduğu isimsiz bir sızı var içimde...

Adını koysam eksilir, saklasam çoğalır. Bir sessizlik büyür göğsümde; ne rüzgâr dağıtır onu, ne zaman.

Kalabalıklar geçiyor önümden; yüzler var, bakış yok. Sözler var, öz yok. Herkes bir yerlere yetişiyor da, kimse kendine varmıyor.

Bir çiçek kokusuna yabancı, bir anne sesine uzak, bir çocuk gülüşüne sağır; koskoca bir çağın yorgun tanığıyım.

Ne çok gülüyor insanlar...

Her kahkaha altında çatlamış aynalar taşınıyor. Her tebessüm bir makyaj, her alkış bir telaş, her zafer bir enkaz!

Sevgi ucuz bir kelimeye, vefa eski bir masala, merhamet unutulmuş bir duaya evrilmiş!

Ben bu çağın en büyük gürültüsünde, en derin sessizliği dinledim.

Çığlıklar kulakla değil, yarayla işitilir. İşittim!

Toprağın altında yatanlardan değil, üstünde dolaşanlardan korkmalı insan!

Çünkü nefes almak, yaşamak değildir.
Çünkü yürümek, var olmak değil!

O hâlde yazılsın taşlara, duvarlara, göğe ve insanın unuttuğu bütün aynalara:
"Bu dünya yaşayan ölüler mezarlığıdır!"


Ramak Kaldı / Samim İğde

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Yaşayan ölüler mezarlığı Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Yaşayan ölüler mezarlığı şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Yaşayan Ölüler Mezarlığı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Sabitlendi Etkili Yorum
Celil ÇINKIR
Celil ÇINKIR, @celilcinkir
26.7.2026 17:13:21
5 puan verdi
RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi

Vicdan, Modern Zamanlar ve İrfan Salonu

Bugün salonumuzda Sayın Samim İğde'nin Yaşayan Ölüler Mezarlığı adlı şiiri okunuyor.

Kalburabastî Efendi bugün salona kocaman bir ayna taşıyarak girdi. Aynayı kürsüye yasladı, sonra cebinden küçük bir bez çıkarıp uzun uzun silmeye başladı.

— Evlatlar... Aynayı değil, vicdanı silmek lazım. Aynanın kiri bezle çıkar; vicdanın kiri ancak insan olunca çıkar!

Salon önce güldü, sonra herkes aynaya bir an kendini seyretti.

Karacaoğlan Köşesi'nden Sarı Mehmet aynaya bakıp iç geçirdi: — Eskiden sabah kalkınca yüzümü yıkardım. Şimdi telefona bakıyorum. Meğer yüzüm değil, ruhum kirleniyormuş!

Salon kahkahalarla alkışladı.

Âşık Feymani Köşesi'nden Sultan Bacı söze karıştı: — Mahallede bir komşu var; sosyal medyada her gün "İnsanlık ölmüş." yazıyor. Geçen gün kapısını çaldım, açmadı. Dedim ki, "Kızım, insanlık senin zile kadar gelmiş, sen evde yokmuşsun!"

Salonda kahkaha tufanı koptu.

Ozan Avanoğlu Köşesi'nden Topal Bekir elindeki telefonu havaya kaldırdı: — Geçen hafta telefonumun şarjı bitti. Bir saat boyunca ailemle sohbet ettim. Çok iyi insanlar aslında, yeni tanıştık!

Salon gülmekten kırıldı.

Hasibe Hatun Köşesi'nden Kezban Teyze gözlüğünü düzeltti: — Eskiden çocuklar düşmesin diye dizlerine yama yapılırdı. Şimdi telefon düşmesin diye ekran koruyucu takılıyor. Evlatlar, galiba eşyanın kıymeti insanı geçmiş!

"Bravo!" sesleri salonu doldurdu.

Âşık Diyari Köşesi'nden Deli Osman bastonunu yere vurdu: — Şair "Yaşayan ölüler mezarlığı." demiş ya... Ben geçen gün otobüste on beş kişi saydım; on dördü telefona bakıyordu, biri de uyuyordu. Şoför hariç yaşayanı göremedim!

Salon dakikalarca kahkahaya boğuldu.

Kalburabastî Efendi aynayı kaldırıp salondakilere çevirdi.

— Evlatlar... Bugün güldük ama kimseye değil; biraz da kendimize güldük. Çünkü en faydalı mizah, insanın kendi kusurunu fark ettiren mizahtır.

Samim İğde, bu metinde şiir ile deneme arasında güçlü bir anlatım kuruyor. Serbest üslubu, kısa ve çarpıcı cümlelerle okuyucuyu sarsmayı hedefliyor. "Yüzler var, bakış yok. Sözler var, öz yok." ifadesi çağın ruhunu özetleyen en etkili bölümlerden biri. Finaldeki "Bu dünya yaşayan ölüler mezarlığıdır!" cümlesi ise şiirin hüküm cümlesi olarak bütün metni tek noktada topluyor. Şair, modern insanın yabancılaşmasını, merhamet kaybını ve ruhsal yalnızlığını sert ama düşündürücü bir dille ele almış. Okuyucuyu rahatsız eden değil, uyandırmayı amaçlayan güçlü bir eser.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal
Efsuni Kalem
Efsuni Kalem, @eylul-34
26.7.2026 18:47:14
5 puan verdi
sürekli mücadele etmiş ama artık gördüklerinden yorulmuş bir ses var.şiirde. "Koskoca bir çağın yorgun tanığıyım." cümlesi bunun en açık ifadesi. Burada şair kendisini yalnızca eleştiren biri olarak değil, uzun süre gözlem yapmış ve gördükleri karşısında tükenmiş biri olarak sunmuş.

Saygilar
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL