5
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
45
Okunma
bahtımın güneşi oldun
yıllardır bana ışık veren
senin o siyah gözlerin
bakarken ışıl ışıl
sönmeyen bir ateş gibi
aydınlattın hep dünyamı
vaz geçemediğim sevgim içinde
bakarken gözlerine parlıyor gözlerim
eşsiz sevgilimsin benim
yılların hasreti var
devrik tahta masamda
karanlık gecelerim de
ışık verdin hep bana
bu kara sevdamıza
ağlama sen hiç ağlama
duymak istemesen de haberi
elbet duyarsın bir gün
sonlanırken acımasız yaşam
bu kadar çok sevmişim seni
sevmesen de sen beni
sonsuza dek seveceğim seni
Nazmi ŞENUSTA. Orhangazi BURSA.26.07 2026.
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
