Deryayım içimde sır ettim derdi
Tevekkül eyledim ele demedim
Tövbe isyan etmem kaderim verdi
Bağrımda ateşe çile demedim

Filizdim yeşerdim sundum çiçegi
Sakladım özümde süzdüm gerçeği
Bilmem ki hayatın nedir ölçeği
Çektim hasretini güle demedim

Sarıldım geceye gölgeme sindim
Bir zaman volkandım şimdi ben söndüm
Pervane olmuşum doğruya döndüm
Yar bilip gurbeti sıla demedim

Sakladım mektupta yazdım niyazı
Gözümün ucunda kaldı birazı
Tutuklu bıraktım duyguyu hazı
Duyan olur diye yele demedim

Leyla oldum gezdim Mecnuni aşka
Değer vermez oldum paraya köşke
Çözen biri olsa derdimi keşke
Yandım ateşlerde çöle demedim

Topladım yükümü gezdim devranı
Emaneti taşır gönül kervanı
Gözümün ucunda taşırım canı
Yandığım ateşi küle demedim.

Filiz KÜYÜK ✍🏻 25.07.2026

Paylaş:

13 Beğeni

+5 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (7)

5.0

100% (7)

Ele demedim Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Ele demedim şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

ELE DEMEDİM şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Etkili Yorum

ramazancelik, @ramazancelik

26.7.2026 11:35:14

5 puan verdi

İnsanın yaşadığı derin acıları, hayal kırıklıklarını ve içsel ızdırapları kimseye yük etmeden, büyük bir teslimiyet, sabır ve vakur bir gizlilik içinde kendi içinde yaşamasıdır.kalemin daim olsun inşallah

Beyzade, @beyzade2

26.7.2026 09:52:57

5 puan verdi

Ne güzel bir şiir yine Filiz hocam emeğine yüreğine sağlık. Dua ile nicelerine inşallah.

Etkili Yorum

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

26.7.2026 08:19:58

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi

Sabır, Tevekkül ve Gönül Salonu

Bugün salonumuzda Sayın Filiz Küyük'ün Ele Demedim adlı şiiri okunuyor.

Kalburabastî Efendi bugün salona sımsıkı kilitlenmiş eski bir sandıkla girdi. Sandığı kürsüye koydu.

— Evlatlar... Bu sandığın içinde altın yok, dert var. Altını herkes sayar; derdi kimse saymaz!

Salon bir anda kahkahaya boğuldu.

Karacaoğlan Köşesi'nden Sarı Mehmet, Ben de dertlerimi ele demedim ama bizim hanım komşulara benden önce yetiştirdi, deyince salon güldü. Âşık Feymani Köşesi'nden Sultan Bacı, İnsan derdini içine atıyor da içeride yer kalmıyor; sonra doktorlar buna stres diyor, deyince alkış koptu. Ozan Mehmet Ceyhan Köşesi'nden Topal Bekir, Ben de "ele demedim" diye övünüyordum; meğer telefon açık kalmış, bütün mahalle dinlemiş, deyince salondakiler gülmekten sandalyelerine yaslandı. Hasibe Hatun Köşesi'nden Kezban Teyze, Eskiden sır küpü derlerdi; şimdi sır, sosyal medyada beş dakika dayanırsa rekor sayılıyor, dedi. Âşık Medeni Karataş Köşesi'nden Deli Osman ise, Şair derdini ele dememiş ama şiire söylemiş. İyi ki de söylemiş; yoksa bizim bugün konuşacak neyimiz olacaktı, deyince salon alkıştan inledi.

Kalburabastî Efendi ayağa kalktı.

— Evlatlar... Mizah ayrı, şiir ayrı değildir. Acıyı gülümseyerek anlatabilmek de bir irfan işidir.

Filiz Küyük, halk şiirinin sabır ve tevekkül damarını güçlü bir dille işlemiş. Şiirin tekrar eden "ele demedim" vurgusu, hem karakter inşa ediyor hem de bütünlüğü sağlıyor. Leyla-Mecnun telmihleri, gurbet-sıla karşıtlığı ve ateş-kül imgeleri şiiri zenginleştiriyor. Özellikle "Yandığım ateşi küle demedim." dizesi, suskunluğun en yüksek sesle konuştuğu yerdir. Şair, acıyı isyana değil olgunluğa dönüştürerek okuyucunun gönlüne dokunmayı başarıyor.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal