Ben artık acı tatlı her duyguyu
Tek başıma yaşamak istiyorum.
Her düşünceyi tek başıma taşımak isterim.

Artık ben kimseye ihtiyaç duymuyorum.
Kimseyi de aramıyorum.
Ve kimse de bana ihtiyaç duymasın,
Beni aramasın.

Geçmişten geleceğe uzanan anılarımda,
Kıpkızıl bir yara gibi taşıyorum kendimi.
Ama bazen...
Bazen kendimi bile zor taşıyorum.

Bundan sonra ne olursa olsun,
Ben kendi kendime yetmek zorundayım.
Ben kimseye bir şey vaat etmedim,
Kimse de bana etmesin.

Yorgun ve fersiz gözlerim,
Hiçbir şeye duyumsuz kulağım,
Acıyla ağrıyan yüreğimle...
Yalnızlık ormanının zifiri kör karanlığına doğru
Sanki sona doğru bir yolculuk halindeyim.

Kurşun gibi ağır kalemimle yazıyorum adımı,
Derdimi, çilemi.
Kimse okumasa da olur.
Ben yazdım ya...
O bana yeter.
Dinçer Dayı