denizlere dökülmeyen nehirler gibi geçersin içimden
çeliğine su veresim gelir kılıçtan kör dilinin bazen
çocuk olur güldürür çocuklaşıp yıldırırsın
kızsam da gitsem de
hep bir yanım sende kalır
bir yanım hep uçurum
cinnetim cennetim
keman sesim ney nefesim
aşka gömülmüşüz alkışlara ihtiyacımız yok bizim

dizlerini kendine çekmişsin tırnaklarını yer gibi çocukluğun
askısı düşmüş geceliğinin üşümüş omuzların
öpsem bir bir omuz silker mi ruhun
gözlerin kirpiklerin kaşların sanki birer armağan tanrıdan
kokumu içine çek kalbimi durdur uyuyalım

/uyuyorum seninle seninle uyanayım diye zaten/

kapa gözlerini kendini bana bırak çılgınlar gibiyiz çılgınlar gibi gece
karanlık hükmünü yitirmiş havai fişekler patlıyor içimizde
la’l olur dilim sevgilim konuşurken gözlerin

/sözle dinlemiyorum kalbini dinliyorum
uzun uzun susabilirim sana susa diye yan diye bana/

yak o halde yok et savur küllerimi gülüşlerine

/yanımda ol kapkaranlık olsun isterse hava gökte ne ay ne yıldız
beni benden alıyorsun korkuyorum düşeceğim tut belimden dans edelim

ellerimle tarıyorum saçlarını
bir an bile ayrılmıyor gözlerinden gözlerim
sözlerin ne önemi var şiir kokuyor gözlerin
susma susamışım sana yırt gömleğimi züleyha yeniden

/yok olurum seninle saklansan göğsüne saçlarımı yüzümü saklasam/

şiir akıtan bir pınar bu gece sevgilim dudaklarım
her harfini havada kapıyorum ahının
o minnacık parmaklarını tek tek ucundan öperken ters düz olalım aşkım

/bir adım öteye gidemeyiz birbirimizden yesek de birbirimizi sevgilim/