Hüzünle başlayıp hayatın gerçeğine, tecrübenin getirdiği o ağır ama olgun kabullenişe uzanan çok içten ve buruk bir şiir. Karamsarlığın içinde bile geçmiş güzel günlere duyulan minnet ve yaşamın değişmez kanunlarına boyun eğiş hissi dizelere çok güzel yansımış.
​Mahlasınız olan Akgül kullanımı, halk şiiri geleneğinin ve ozanlık ruhunun o doğal dokusunu şiire harika bir şekilde oturtmuş. Özellikle son kıtadaki "Bir de bakmışsın ki tahtan kazılmış / Günün gelmedikçe vaden dolmuyor" vurgusu, insanın kader karşısındaki çaresizliğini ve teslimiyetini çok güçlü özetliyor.
​Sözlerinize ve duygunuza sağlık. Bazen karanlık geceler hiç bitmeyecekmiş gibi gelir ama şiirinizde de temenni ettiğiniz gibi, her gecenin sonu elbet bir aydınlığa çıkar. Kaleminize, yüreğinize sağlık...