Zaman öyle bir geçiyor ki...
Hayat, elini tutturmayan yaramaz çocuklar gibi koşup gidiyor.
Ne durdurmaya gücün yetiyor,
Ne de yetişmeye nefesin.

Onun için kendini yorma.
Hiçbir şeyi kafana takma.
Bence hayatla yarışmak değil,
Hayatı yaşamak lazım.
Hem de doya doya.

Mesela...
Gel, çay içelim.
"Çay deyip geçmeyelim.
Çayın edebiyatı var,
Evveliyatı var,
Üstelik muhabbeti var."

Haydi gel...
Ocakta demlenmiş tavşan kanı çayım var.
Dumanı üstünde, bardakları ısıttım.
Sohbeti demleniyor, yüreği fokur fokur.

Soğutma çayı...
Pardon, arayı soğutma.
Çünkü bazı çaylar,
Bazı arkadaşlar,
Bir kere soğursa bir daha ısınmaz.

Gel de derdimizi çaya dökelim,
Gamımızı şekere katalım.
Konuşa konuşa hafifleyelim.
Susarsak da yan yana susalım.
O da yeter.

Hayat kısa arkadaş...
Çay taze içilir,
Dost taze tutulur.
Dinçer Dayı